Albert Schweitzer-ziekenhuis in Dordrecht, deel 1 van een tweeluik

In gesprek met de IC over de nazorgpoli

Jullie draaien sinds een jaar een nazorgpoli. Kunnen jullie daar wat meer over vertellen?
‘In het Albert Schweitzer ziekenhuis zijn wij ruim een jaar geleden gestart met de Nazorgpoli-IC.
We bezoeken alle patiënten die 5 dagen of langer op de IC hebben gelegen wekelijks op de afdeling. Patiënten krijgen dan van ons een nazorgfolder. Als de patiënt uit het ziekenhuis ontslagen is sturen wij na zes weken een uitnodiging voor een nazorggesprek op de poli. Als de patiënt aangeeft hiervan gebruik te willen maken, maken we een afspraak op de poli voor een gesprek met 2 IC-verpleegkundigen en een intensivist. Met het bezoek aan de poli is er een mogelijkheid om de IC te bezoeken.
Ook vragen we de patiënt een vragenlijst in te vullen en deze terug te sturen.’

Ook brengen jullie de patiënten na overplaatsing naar de gewone verpleegafdeling wekelijks een bezoek. Wat voor effect heeft dit op patiënten?
‘We bespreken de situatie en alle voorkomende problemen, en dan met name naar:
Lichamelijk herstel van krachten. Mobiliseren, etc. We leggen de patiënt uit dat het opknappen/revalideren lang kan gaan duren.
We vragen hoe het met de voeding gaat, eetlust, smaak, het slikken. Dit kan met name verstoord zijn na langdurige beademing.
We vragen wat de patiënt nog weet van de IC-periode. We merken dat de patiënt soms niets meer weet van de IC-opname maar een week later naar voren komt dat men hallucinaties heeft gehad. We geven uitleg over het delier, dat het bij het ziek-zijn hoort.
Veel patiënten zijn heel geëmotioneerd. Ook bespreken we hoe het slapen gaat, of de patiënt last heeft van (angstige) dromen.
Ook informeren we hoe de familie of naasten het ziek-zijn ervaren.
We vragen ook aan de verpleegkundige hoe het met de patiënt gaat, of er nog bijzonderheden zijn. Indien nodig adviseren we de afdelingsverpleegkundige hulp in te schakelen van een diëtist, psycholoog, maatschappelijk werker,
Patiënten waarderen onze tijd en aandacht. We gaan rustig bij de patiënt zitten en nemen de tijd om te luisteren. Door goede uitleg te geven begrijpen mensen bepaalde klachten beter en neemt het onzekerheid weg en kunnen ze er veelal beter mee omgaan.’

Hoeveel mensen maken gebruik van de nazorgpoli? Is het nu ook zo dat mensen door de wekelijkse gesprekken na overplaatsing, makkelijker de gang maken naar de nazorgpoli?
‘Wij denken, dat juist minder mensen de poli bezoeken omdat we tijdens de wekelijkse bezoeken op de afdeling al veel vragen kunnen beantwoorden en de patiënt zo beter voorbereiden op de weg van revalidatie die nog te gaan is.
Het afgelopen halfjaar hebben we
80 patiënten benaderd ( 43 patiënten vielen af bv vanwege ongeschikt,
overplaatsing, overlijden)
37 patiënten een uitnodiging en vragenlijst gestuurd voor de nazorgpoli IC.
33 patiënten stuurden de enquete ingevuld terug (heel goede respons dus), waarvan
15 patiënten van de uitnodiging gebruik willen maken. = 40%

Vorig jaar
150 patiënten benaderd
87 patiënten een uitnodiging met vragenlijst gestuurd
48 ingevulde vragenlijsten terug, waarvan
25 patiënten een nazorggesprek op de poli hebben gehad. (iets minder dan 30%).’

Wat wordt er tijdens zo’n poli-bezoek besproken?
Kun je voorbeelden noemen van tips die mensen meekrijgen voor het herstel?

‘Ook dan besteden we aandacht aan de lichamelijke zaken dus vragen tijdens dit gesprek na hoe het gaat, met de gezondheid, o.m. conditie, eten, slikken, dagelijkse verzorging, dagelijkse bezigheden, revalidatie, eventuele wonden. Met betrekking tot de psychische toestand is het belangrijk op te letten hoe iemand er uit ziet, hoe is de stemming, zijn er herinneringen aan de IC, het delier, hoe is het geheugen, heeft men nog pijn,. Slaapt men, zijn er nachtmerries.
Ook besteden we aandacht aan de ervaring van de partner of naaste. Die heeft vaak een heel andere beleving en is erg bezorgd of angstig geweest. Als iemand nog in het arbeidsproces zit, vragen we na of het werk al hervat is en hoe dit proces verloopt?
Het vertrouwen in het eigen lichaam moet weer terugkomen, zowel bij de patiënt als bij de naaste.
We peilen of dit gebeurt en of er eventueel nog hulp nodig is van bijv. een psycholoog.
Sommige patiënten hebben er problemen mee een gedeelte van de tijd kwijt te zijn. Hier kunnen soms het IC dagboekje en door familie gemaakte foto’s helpen. Ook een duidelijk verhaal van wat er allemaal tijdens de opname gebeurt is, is dan nuttig.
We bevestigen ook vooral dat een IC opname veel impact heeft en herstel hiervan langer kan duren dan gedacht wordt. We geven aan dat langzaam weer conditie moet worden opgebouwd door middel van oefenen, b.v. vaker kleine stukjes lopen, en dat er soms natuurlijk toch een verslechtering is ten opzichte van de toestand vóór de opname.
Ook geven we aan dat het belangrijk is nare ervaringen toch te bespreken en zo uiteindelijk te verwerken.

De intensivist is het laatste gedeelte van het gesprek aanwezig om medische vragen te beantwoorden. Deze adviseert de patiënt en de huisarts d.m.v. een brief over de eventuele aanvullende hulp van psycholoog, fysiotherapie, diëtiste, maatschappelijk werk of andere specialist.
We bieden aan na een gesprek nog even op de IC te kijken, dit is voor sommige patiënten of familieleden erg nuttig.’

Tot zover dit eerste deel, met hartelijke dank aan
Greet Craane
Anne Marie de Haan
Janny Bronk
Aria Lekkerkerker

Zie ook Albert Schweitzer-ziekenhuis, deel 2 van een tweeluik


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*