Albert Schweitzer-ziekenhuis in Dordrecht, deel 2 van een tweeluik

In gesprek met de IC over de nazorgpoli

Hoe beïnvloedt (wat je terughoort op) de nazorgpoli het werken/de zorg op de IC? Heb je concrete voorbeelden?

Als je van een ex-patiënt terughoort hoe groot de impact is die een IC opname heeft is dit heel indrukwekkend. De ervaringen, herinneringen aan een delier.. vaak pijnlijk.
We geven al deze zaken door aan het team.
Het is goed je hier altijd van bewust te zijn. Dingen waar we dan weer bij bepaald worden zijn o.a.: patiënten zo veel mogelijk bij de zorg betrekken, niet over mensen heen praten, ze altijd aanspreken, alert zijn op delier, etc.
Dat geldt ook voor het stimuleren van het gebruiken van het IC-dagboekje en het maken van foto’s, omdat je merkt dat het erg nuttig is.
Evenals het voorbereiden van patiënten op de lange weg van herstel, de vermoeidheid etc. zodat ze beter hierop voorbereid zijn.

Aanleiding voor het opzetten van een nazorgpoli (bleek uit het artikel in de Zorg & Ziekenhuis-krant) was ook het vermoeden dat veel mensen met bepaalde restklachten opnieuw het medisch circuit ingingen. Onderzoeken jullie momenteel ook of dit minder wordt door het bestaan van de nazorgpoli?

Nee niet echt. We denken dat door voorbereiding op het revalidatieproces en de lange duur ervan mensen minder snel een dokter bezoeken met de klacht dat ze nog niet fit zijn.
Echt harde cijfers hebben we hier niet van.

Waarom vinden jullie (het aanbieden van) nazorg behoren tot het verantwoordelijkheidsgebied van de IC, kunnen jullie daar iets over zeggen?

Omdat wij op de IC werken en goed weten wat er met de patiënt gebeurt, welke consequenties sommige handelingen hebben en ook hoe we hierop kunnen inspelen. We zijn gewend veel uitleg te geven aan patiënten en familie over ziektes, behandelingen, onderzoeken etc. We begeleiden tijdens de opname patiënt en familie. Vaak kennen we de patiënt en familie dan ook als men terugkomt op de nazorgpoli. We staan waarschijnlijk het dichtst bij de patiënt.
We ervaren elke dag hoe lastig en frustrerend het is als iemand bijvoorbeeld niet kan praten door de beademingstube of als er slijm uitgezogen moet worden, of als er verwardheid optreedt. Of als er nadat iemand is opgeknapt toch weer een terugval komt. Hierdoor is ons inlevingsvermogen groot.

Met dank aan:
Nazorgpoli-IC, Albert Schweitzer ziekenhuis, Dordrecht
Greet Craane
Anne Marie de Haan
Janny Bronk
Aria Lekkerkerker

Zie ook:
Albert Schweitzer-ziekenhuis, deel 1 van een tweeluik


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*