Nazorgpoli Ikazia ziekenhuis

Stephanie Vink en Ellen Leter, IC-verpleegkundigen in het Ikazia ziekenhuis, vertellen over de nazorgpoli die sinds 2,5 jaar op volle toeren draait.

Nazorgpoli voorziet in behoefte van patiënt en naaste
De poli wordt gedraaid door een vaste intensivist en 2 nazorg verpleegkundigen. De opkomst is hoog, zo rond de 80 %. De ex-patiënten en hun naasten kunnen in een gesprek nog eens praten over wat hun ervaringen zijn geweest tijdens de opname, maar ook daarna. Verder kunnen zij om een stukje verduidelijking vragen bij de arts en de verpleegkundige. De arts neemt alles nog eens door met hen en brengt ook het huidige functioneren van de patiënt in kaart met behulp van de vragenlijsten zoals die door de NVIC zijn opgesteld. Soms verschilt de beleving hiervan bij de ex patiënt in relatie tot zijn naaste. Zo kan de patiënt bijvoorbeeld het idee hebben dat het best heel goed gaat terwijl de partner zich erg ongerust maakt.
Van alle bevindingen wordt altijd een brief gestuurd naar de huisarts. Ook kunnen we doorverwijzen naar maatschappelijk werk en de psycholoog als dit nodig blijkt.
Voor het bezoek nemen we een uur de tijd. Na het gesprek mag men nog eens op de IC rondkijken en als het kan zelfs ook het bed waar men gelegen heeft. De meeste mensen vinden dit heel fijn en het is heel belangrijk gebleken in het verwerkingsproces omdat de IC in werkelijkheid vaak heel anders is dan in hun beleving. Tegenwoordig laten we ook onze familie kamer zien, naasten hebben daar vaak veel tijd doorgebracht en de patiënt wist hier niets van.
Foto werkgroep nazorg Ikazia
Dagboekje
Alle IC patiënten in ons ziekenhuis krijgen een dagboekje waarin zij zelf of hun familie mogen schrijven. In dat boekje staan ook tips en adviezen m.b.t. informatie die fijn is voor een ex-patiënt om nog eens te lezen. Vaak hebben patiënten vervormde of helemaal geen herinneringen aan de IC tijd. Deze tips hebben we toegevoegd toen we hoorden van een ex patiënt dat zijn moeder had geschreven dat hij erg ziek was en dat ze die dag ‘de ramen had gezeemd”. Hij vond dat fijn om te weten maar hij wilde natuurlijk ook graag weten waarom hij ziek was, hoe hij erbij lag etc. Het dagboek wordt op de poli ook besproken als men dat wil. In het dagboekje zit ook een kaartje met het webadres www.opeenicliggen.nl. We hebben al meerdere malen terug gehoord dat mensen, zeker ook familie, het een hele fijne site vinden om te lezen.

Het belang van erkenning
We zien vaak een discrepantie tussen de beleving van de patiënt en die van zijn naasten. Van verwrongen herinneringen en een raar “niets” bij de patiënt, naar een tijd van hevige angst en ongerustheid bij de naasten. De meeste mensen vinden het heel fijn om hier in een stukje erkenning te krijgen. Ook de bevestiging door de arts is hierin heel belangrijk. Eigenlijk is het belangrijkste voor mensen dat zij hun verhaal kunnen vertellen zonder vreemd gevonden te worden ! Tijdens het poli-bezoek heeft iedere ex-patiënt zijn eigen unieke verhaal. Verhalen die we soms ook zien als een goed stukje feedback naar het behandelteam toe. Elk verhaal geeft ons meer inzicht in de belevingswereld van een ernstig zieke patiënt, die vaak afhankelijk is van allerlei levensreddende apparaten met bijbehorende lijntjes en piepjes. Een wereld die vervormd wordt door pijnstillers en andere medicatie. Een kleine wereld die bijvoorbeeld bestaat uit een klok aan de muur en de glimlach van die ene zuster. Veelzeggend is de collega die tijdens het bezoek op de afdeling toch wordt herkend aan zijn stem, en heftige emoties losmaakt bij een ex-patiënt die zegt dat het prima gaat en eigenlijk niet meer wilde komen op de poli.

Bijzondere en leerzame voorbeelden
De belangrijkste zaken voor een patiënt en zijn naasten lijken voor ons vaak klein en onbetekenend. Zoals een mevrouw die dacht te zien dat er achter een gesloten deur een ernstig zieke patiënt lag. Er liep steeds personeel naar die kamer en ze leken er erg druk mee. Tijdens het bezichtigen vertelde zij dat aan ons, het had haar erg bezig gehouden. Wat was het een verassing voor haar toen we haar lieten zien dat het de deur was van het personeelstoilet.
Of die vrouw die steeds maar een hele enge losse arm zag liggen vanuit bed. Toen ze de IC opkwam riep zij meteen; “daar is die arm weer !”…. Het was een oefen-arm voor verpleegkundigen om infusen te leren prikken, levensecht lag hij bovenop een kast recht tegenover haar bed…..
Maar ook hebben we bijvoorbeeld veel kunnen doen voor een jonge vrouw die “maar 2 weekjes” in het ziekenhuis had gelegen. Zij had een longembolie gehad en moest een paar dagen beademd worden. Na die 2 weken stond ze al weer op het schoolplein en niemand vroeg hoe het met haar was want zo lang was ze nou ook weer niet ziek geweest. Ze ging ook heel snel weer werken want de bedrijfsarts vond dat dat best weer kon. Haar hele familie, die best zag dat dat niet zo maar ging, was in touw om dat mogelijk te maken. Er werd compleet voor haar gezorgd, alle maaltijden gekookt, gehele huishouding gedaan en zij werd gehaald en gebracht van haar werk. Een brief met uitleg van onze intensivist aan de bedrijfsarts maakte veel duidelijk en mevrouw kreeg de mogelijkheid op een verantwoorde manier haar conditie en gezondheid stap voor stap te verbeteren.

Veel verhalen zijn ontroerend, zoals de man die, na een heftige darmbloeding, thuis zijn hobby weer oppakt, lekker zit te knutselen en zijn vrouw die ieder kwartier komt kijken of het wel goed gaat want het is zo stil en ja, het kan maar zo weer gebeuren.
Of het meisje wat maanden wachtte op nieuwe longen en in de sluis van de Ambulance met haar hond mocht knuffelen en vertelde dat ze dat het mooiste vond. Na deze korte tijd zouden we er al een boek over kunnen schrijven !

Nazorgpoli-pilot i.s.m. de NICE
In samenwerking met de NICE (Nationale Intensive Care Evaluatie) en de werkgroep nazorg van de NVIC (Nederlandse Vereniging voor Intensive Care) doen wij samen met 7 andere ziekenhuizen mee aan een pilot zodat nazorgpoli`s efficiënter kunnen draaien en gegevens duidelijk zichtbaar zijn. Ter ondersteuning gebruiken wij gedurende de pilot de module Mediscore-nazorg van het bedrijf Itmedical. Natuurlijk hopen wij dat na de pilot meer IC`s een nazorgpoli gaan draaien.

Met dank aan Stephanie Vink en Ellen Leter.


8 thoughts on “Nazorgpoli Ikazia ziekenhuis

  1. Koos van de Wetering, intensivist
    Herkenbaar dit verhaal. Doen dit in Zwolle ook al 3 jaar. Paar vragen: – hoeveel patiënten per week zien jullie (80% opkomst is best veel) – hoeveel FTE verpleegkundigen hebben jullie hiervoor – hoe financieren jullie de nazorg poli – zijn de vragenlijsten van de NICE al openbaar?
    Reply
    1. Ellen Leter
      Beste Koos, goed te horen dat er bij jullie ook een poli draait ! Voor meer specieke vragen kun je altijd contact opnemen met een van onze intensivisten; A. Schut, afdeling intensive care, Ikazia ziekenhuis. Zij is bereid alle vragen te beantwoorden. Hartelijke groet, Ellen leter
      Reply
  2. Marianne Brackel, ex-ic-patiënte.
    Mooi interview waaruit duidelijk blijkt hoe waardevol een nazorgpoli en www.opeenicliggen.nl zijn en hoe divers, ingrijpend en langdurig de problemen en vragen zijn waarmee ex-ic-patienten en hun familieleden tobben. Uit dit interview wordt heel duidelijk dat nazorgpolis, voorlichting en lotgenotencontact aan alle ic-overlevers en hun familieleden aangeboden zou moeten worden. Goed ook dat nadrukkelijk erkenning gegeven wordt aan het feit dat de onwerkelijke en verwrongen gedachten tijdens een delirium voor de patiënt een uiterst reële werkelijkheid zijn. Het is hoopgevend dat NICE met zeven intensive care de pilot ic-nazorg zijn gestart. Ik ben zeer benieuwd naar de resultaten die dit onderzoek gaat opleveren.
    Reply
  3. Karin Vuurman
    Hier doen jullie goed aan! Dit is wat je als patiente nodig hebt na een ingrijpende ervaring. En niet na een longinfarct en longembolieen plus ook nog een trombosebeen je na 2 nachten verblijf in het ziekenhuis naar huis sturen. Begeleiding heb ik gemist! Heel veel succes….. Karin
    Reply
    1. Ellen Leter
      Beste Karin, het belang van nazorg na een intensive care opname is in ontwikkeling. Het is een proces wat langzaam op gang komt. Helaas was het voor jou niet mogelijk om een poli te bezoeken. Als ik het zo lees had je daar zeker wel behoefte aan. Het loont vaak de moeite om dan zelf contact op te nemen met het ziekenhuis en de intensive care afdeling. Ik weet zeker dat de behandelend artsen graag een gesprek met je aangaan! Het is nooit te laat om je verhaal te doen! Veel succes, hartelijke groet Ellen leter
      Reply
  4. Bibi
    Hallo, ik heb na een acute opname van 15 dagen beademing op de ic ook nazorg gehad. Ik was blij dat er veel herkend werd en dat ze me verwezen naar een psychologe ivm eventuele PTSS. Qua lichamelijke klachten vond ik erg weinig gehoor, moest maar naar de huisarts. Deze weet echter ook niet wat hij er mee moet…….. Ben erg blij dat ik in behandeling ben gegaan voor mijn PTSS, ik heb EMDR gehad en na een paar weken voelde ik me al wel een stukje beter. Ik durfde weer naar buiten, kon weer redelijk slapen zonder gebeurtenissen op de ic te herbeleven. Kleine stapjes, maar al zo blij mee!!! Ik blijf echter tegen de problemen van concentratieproblemen, vergeetachtigheid en chaotisch zijn aanlopen. Wat voorheen vanzelfsprekend was, is dat nu niet meer!! Weet niet eens meer hoe ik het huishouden moet overzien, maak briefjes. Arbo arts, werk en huisarts weten niet wat ze ermee moeten en ik heb het idee dat ik me steeds moet verdedigen, terwijl ik dat niet wil, ik ben al zo moe van alles!!! Dus wat ik jammer vind, is dat bij de nazorg dat niet meegenomen wordt, in mijn geval niet iig. En er is nauwelijks bekendheid over dus fijn dat deze site er is!! Grts Bibi
    Reply
    1. Ellen leter
      Beste Bibi, het blijkt dat veel ex IC patienten, na een ernstig ziek zijn specifiek die klachten vertonen die jij nu juist benoemt. Onze hersenen zijn eigenlijk ook gewoon een orgaan wat ziek kan worden en ook weer tijd nodig heeft om te herstellen. Het is duidelijk dat zeker na ernstige infecties, maar ook andere aandoeningen, patienten nog lang last houden van concentratie stoornissen, vergeetachtigheid e.d. Dit kan zelfs je dagelijkse functioneren beperken. De hersteltijd voor deze klachten is nog onduidelijk. Sommige mensen herstellen snel, anderen hebben nog steeds klachten na een langere periode. Hier wordt ook onderzoek naar gedaan. Fijn dat je goed geholpen bent, dank voor je reactie en een voorspoedig herstel toegewenst! Hartelijke groet, Ellen leter
      Reply
  5. Anja Goedemans
    Hallo Stephanie en Ellen, Als ex Ikazia-pleeg heb ik met veel interesse dit artikel gelezen. Ik ben inmiddels teamleider op de IC van het LUMC en bezig met het opstarten van nazorg voor IC-patiënten. Graag zou ik met jullie wat uitgebreider contact willen hebben over hoe jullie de nazorgpoli hebben opgezet, en over hoe jullie dagboek (met tips) er uit ziet. Hopelijk willen jullie via de mail met mij verder in gesprek hierover. Alvast bedankt Anja Goedemans Teamleider IC, LUMC Leiden
    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*