Nazorgpoli

Nazorgpoli IC Sint Antonius-1Als een ziekenhuis een nazorgpoli voor IC-patiënten heeft, betekent dat veelal dat er een dagdeel per week de mogelijkheid bestaat een afspraak te maken met een IC-arts en/of IC-verpleegkundige en/of fysiotherapeut. Iedereen die langer dan 48 uur op de IC-afdeling heeft gelegen krijgt een uitnodiging om op gesprek te komen. In sommige ziekenhuizen wordt als ondergrens gehanteerd dat men minimaal 2 of soms 5 dagen beademd is geweest. Voordat de afspraak plaatsvindt, krijgt de patiënt veelal een vragenlijst toegestuurd. De lijst informeert naar de lichamelijke en psychische conditie. In de lijst die in het ziekenhuis in Ede wordt gebruikt, wordt bij voorbeeld gevraagd naar voeding, het slapen, de gezondheidsbeleving, stress, geheugenproblemen en allerlei ADL-onderwerpen als huishoudelijk werk, boodschappen doen of telefoneren. Afhankelijk van de klachten die worden aangegeven, kunnen de zorgverleners daarop inspringen.

Het is voor IC-patiënten vaak prettig om met een zorgverlener te praten die weet wat er met hen op de IC-afdeling is gebeurd. Veel patiënten hebben een hoofdbehandelaar voor hun aandoening, bij voorbeeld een longarts, cardioloog of internist. Die behandelaar weet veel over de aandoening, maar weinig over de IC-tijd en de daarmee gepaard gaande restklachten. IC-patiënten kunnen daar met hun vragen dus zelden goed terecht.

De ervaring wijst uit dat één bezoek aan de poli genoeg kan zijn. Als dat gewenst of noodzakelijk is, volgt er eventueel een vervolgbezoek. Bij vrijwel alle nazorggesprekken is er eerst een gesprek met een IC-verpleegkundige (drie kwartier tot een uur), soms voorafgegaan door een onderzoek door de fysiotherapeut en meestal gevolgd door een gesprek met de IC-arts. Het verhaal van de patiënt en de naasten komt aan bod, de (van te voren toegestuurde) vragenlijst wordt doorgenomen en de oorzaak van klachten uitgelegd. De poli is geen behandelpoli. Met andere woorden: patiënten worden er niet behandeld. Mocht er iets aan de orde zijn waarvoor een verdere behandeling noodzakelijk is, dan wordt doorverwezen naar een deskundige hulpverlener. Naar een medisch psycholoog of psychiater bij voorbeeld als er sprake is van een posttraumatische stress stoornis, naar een fysiotherapeut als er problemen met het bewegingsapparaat zijn of naar een diëtist als het eten nog steeds moeilijk gaat. De IC-artsen of – verpleegkundigen van de poli kunnen, dank zij de specifieke kennis én de korte lijntjes in het ziekenhuis, makkelijker doorverwijzen dan een gemiddelde huisarts.
Een enkel ziekenhuis stelt een plan op om de patiënt op weg te helpen en/of biedt handreikingen op het gebied van revalidatie. Over het algemeen wordt ook een overdachtsbrief naar de huisarts gestuurd. Een nazorggesprek wordt meestal gecombineerd met een bezoek aan de IC-afdeling.

Op basis van onderzoek dat in Ede is uitgevoerd, heeft tweederde van de patiënten behoefte aan poli-bezoek. Eénderde wijst het aanbod af, om diverse redenen: men heeft geen klachten, men wil niet aan de IC-tijd herinnerd worden of men ziet het nut van verder contact niet in.

Initiatieven

Kaart Nederland school_C12Ziekenhuizen die (voor zover wij weten) over een nazorgpoli voor IC-patiënten beschikken: Almelo (Ziekenhuis Groep Twente), Almere (Flevo ziekenhuis), Amersfoort (Meander Medisch Centrum), Amsterdam (AMC, Slootervaart, VU), Apeldoorn (Gelre ziekenhuizen), Beverwijk (Rode Kruisziekenhuis), Breda (Amphia ziekenhuis), Dordrecht (Albert Schweitzer ziekenhuis), Delft (Reinier de Graaf ziekenhuis), Drachten (Ziekenhuis Nij Smellinghe), Ede (Gelderse Vallei ziekenhuis),  Eindhoven (St. Anna), Emmen (Scheperziekenhuis), Enschede (Medische Spectrum Twente), Geldrop (St. Anna ziekenhuis), Gouda (Groene Hart ziekenhuis), Helmond (Elkerliek ziekenhuis), ’s-Hertogenbosch (Jeroen Bosch ziekenhuis), Hilversum (Tergooi ziekenhuizen), Hoorn (Westfries gasthuis) Hoogeveen (Bethesda ziekenhuis), Leeuwarden (MCL), Meppel (Diaconessenhuis), Nieuwegein (St. Antonius ziekenhuis), Nijmegen (Radboud), Roosendaal (St. Franciscus ziekenhuis), Rotterdam (Ikazia ziekenhuis), Tiel (Rivierenland ziekenhuis), Tilburg (St. Elisabeth ziekenhuis), Uden (Bernhoven ziekenhuis), Utrecht (Diakonessenhuis, UMC), Velp (Rijnstate), Venlo (Vie curie ziekenhuis) en Zwolle (Isalaklinieken).

Radboud, Gelderse Vallei-ZH, Gelre-ziekenhuizen, Reinier de Graaf-ZH, Jeroen Bosch-ZH, Flevo-ziekenhuis, VuMC, AMC en het St. Franciscus ziekenhuis zijn voorbeelden van ziekenhuizen die als eerste op de problemen van ex-IC-patiënten en hun naasten inspeelden. Zij startten een actief aanbod aan ex-IC-patiënten en hun naasten. De opkomst wisselt en kan o.a. samenhangen met de belangstelling en continuïteit vanuit de IC-afdeling in de tijd tussen de IC-periode en het ontslag naar huis. Deze investering in het contact kan de drempel helpen verlagen.
Het AMC is in 2010 gestart met een nazorgafspraak waarbij patiënten die meer dan 2 dagen beademd zijn geweest, teruggevraagd worden via de revalidatie-afdeling. Aldaar worden door een fysiotherapeut diverse tests afgenomen om de spierkracht, zenuwfunctie, reflexen e.d. te onderzoeken maar is er ook aandacht voor het psychosociale aspect, ook van de naasten. Dit alles vindt plaats in goed overleg met de Intensive Care-afdeling maar valt organisatorisch daarbuiten. Uiteraard is ook dan een gesprek met de IC-arts en/of afdelingsbezoek mogelijk.


3 thoughts on “Nazorgpoli

  1. Diede Munnik
    Allereerst zal ik mij kort voorstellen. Mijn naam is Diede Munnik, ik ben 24 jaar en woon in Tilburg. Ik ben vierdejaars logopedie student in Eindhoven. Momenteel sta ik in de startblokken voor mijn afstudeerproject. Dit project luidt als volgt: “communICatie”. Mijn doelstelling met dit afstudeeronderzoek is om goed in kaart te brengen waar de behoeften liggen van familie van (ex)-patiënten omtrent de communicatie met de patiënt. Het gaat hierbij niet om de communicatie tussen personeel en familie/patiënt bijvoorbeeld, maar puur een boodschap duidelijk kunnen maken op wat voor manier dan ook tussen familie en patiënt tijdens de opname. Vragen die gesteld zullen worden zijn: “Waar liep of loopt u tegenaan omtrent de communicatie tijdens de opname?” of “Waar ziet u nog kansen of verbeteringen betreffende communicatie?”. Uiteindelijk zal ik aanbevelingen doen ter verbetering van de communicatie tussen familie en patiënt. Mijn vraag; Ik zoek een ingang om in contact te komen met familieleden van (ex) patiënten of ex patiënten zelf. Ik zal uiteindelijk een vragenlijst afnemen om uiteindelijk tot een conclusie te komen. Na het lezen van een aantal verhalen op deze site merk ik dat er ook daadwerkelijk vraag is naar een onderzoek als deze. Daarnaast realiseer ik mij uiteraard dat dit niet eenvoudig is gezien een opname op een IC een ingrijpende gebeurtenis is. Misschien juist daarom een goede reden om een steentje bij te dragen aan dit onderzoek. Bent u of kent u iemand die mij graag kan en wil helpen, dan hoor ik dat heel graag van u. Met vriendelijke groet, Diede Munnik (Vierdejaars logopediestudent, Paramedische Hogeschool Eindhoven)
    Reply
  2. Annet Kuppen-Smits
    Beste Diede, Ik wil je graag helpen. Ik heb zelf ongeveer 7 jaar geleden op de IC. gelegen en ben momenteel bezig met Balanstraining omdat ik er nog steeds last van heb. Communicatie is mijn grootste struikelblok, ik voel me niet begrepen worden en wil mijn naasten hier niet mee belasten. Dat is verkeerd van mij, vandaar die Balanstraining.
    Reply
    1. Idelette Nutma Post author
      Helaas is het onderzoek inmiddels gesloten (de vraag dateert al weer van een tijdje terug). Maar er komt ongetwijfeld weer een nieuwe gelegenheid want dit soort vragen komen regelmatig binnen.
      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*