Dromen/nachtmerries, delier

Meer dan de helft van de IC-patiënten heeft in de weken na het IC-verblijf last van nare dromen of nachtmerries. Vaak gaan deze over nare ervaringen uit de IC-tijd, of zijn het (deels) herhalingen van de angstige dromen die zij tijdens het IC-verblijf hebben gehad. Net als toen, kunnen die veel angst oproepen. Meestal nemen de dromen na verloop van tijd wel af. Als ze u echter blijven plagen of gepaard gaan met een grote mate van stress, is het raadzaam hiermee naar de huisarts te gaan.

Zie ook de blog van Marianne Brackel

Zie ook bij Links

Zie ook bij Opname


4 thoughts on “Dromen/nachtmerries, delier

  1. dietie
    Hier komt mijn droom toen ik op de IC lag. Dit was met de kerst afgelopen jaar in het ziekenhuis in Terneuzen. Ik droomde dat ik in een huis was in Stadskanaal, Ik lag daar op de zolder, er was geen trap. Ik was erg ziek. Ik hoorde mensen beneden praten, ze moesten naar Groningen, het was mijn zusje en mijn moeder. Ze wilden een ambulance voor mij bestellen maar dat kon niet omdat er in Stadskanaal ook een ziekenhuis is. Ze gingen weg zonder afscheid te nemen, De thuiszorg werd gebeld , er kwamen 2 jonge meiden die mij moesten verzorgen, dat deden ze niet, ze spraken over jongens. Ik had een zuurstofkap op, die wou ik af hebben. Opeens kwamen ze vertellen dat ik visite had, mijn nu ex vriend en een meisje die ik nog nooit had gezien, ze zei, alles komt goed. Ik wou van mijn vriend weten waar mijn honden waren, hij wou het niet vertellen, het meisje zei weer, alles komt goed. Ze gingen weer weg. Ik probeerde de kap af te krijgen, dat lukte op den duur. Ik riep dat ik naar het ziekenhuis wou, na veel aandringen belden ze. De ambulance kwam maar omdat ik een zolder lag, wilden ze mij niet meenemen, ik moest eerst 700 euro betalen, dat had ik niet. de zusters wisten dat er nog een andere maatschappij was, die kwam ook. Ze moesten mij eerst wassen want ik stonk naar zweet , zeiden ze. De ambulance stond te wachten, de chauffeuse en de broeder waren een stel, ze hadden veel ruzie. eindelijk werd ik in de ambulance gereden, het stel had nog steeds ruzie. We reden weg ,na een poosje stopten ze, stapten uit de ambulance, ik hoorde hun voetstappen verder weg gaan, ze hadden nog steeds ruzie, Ik riep, je kunt mij hier niet laten liggen, kom terug. Ik stapte uit de ambulance, geen huis te bekennen. Het volgende moment liep ik in Groningen, in de straat waar mijn ouderlijk huis stond. Ik had een bos verlichte sleutels, ik zocht een huis waar ik op de bank kon gaan liggen. Ik hield de sleutels voor de deur die zomaar open ging. Ik was moe en erg koud. Ik viel in slaap tot dat ik stemmen hoorde, het was mijn zusje die zei, krijg nou wat en liep weer weg. Er was nog iemand maar ik kon mijn ogen niet open doen, mijn pleegzusje kwam,die had 30 jaar niet gezien, ik was intussen gaan zitten, ik kon niet praten, mijn pleegzusje zei , word je achtervolgt, ik schudde met mijn hoofd van niet. Ik had het erg benauwd en had een soort zoemer waarmee ik hun kon roepen. Mijn zusje en pleegzusje waren inmiddels naar boven gegaan, ik hoorde hun praten, ze zeiden, ga jij maar kijken wat ze nu weer wil. Mijn pleegzusje wilde mij uitzuigen, ik kreeg een slang in de keel, ik werd panisch en nog benauwder, opeens kwam er veel slijm en bloed. Ik maakte mijn pleegzusje duidelijk dat ze mijn vriendin moest bellen die in Groningen woont maar die hadden een antwoordapparaat aan. Het was middernacht geworden en ze belde een taxi voor me. Ik stapte in, gaf mijn laatste 10 euro uit en liet me naar het UMCG brengen. Daar ging in een hal zitten, ik was erg koud. Een leverancier kwam en zei dat ik weg moest , ik mocht daar niet zitten. einde droom. Ik werd wakker op de IC in Terneuzen en dacht dat ik in Groningen was. Ik kon niet praten en me niet bewegen, ik wou het personeel duidelijk maken dat ze mijn familie moest bellen want niemand wist waar ik was. het was allemaal heel verwarrend omdat ik mijn geheugen kwijt was. ik hoop dat het geen warrig verhaal is geworden. Ik hoop ook dat iemand zich hier in herkent. bedankt voor het lezen.
    Reply
  2. jelle
    Hier ook delier na kunstmatige coma. Ik dacht dat ik gewoon op kon staan en vertrekken en heb geprobeerd alle lijnen los te trekken. Waarom ik werd vastgebonden begreep ik niet en heb ik als zeer traumatisch ervaren. Ik heb zusters champagne zien drinken, dieren op de IC gezien, enz. en dat komt allemaal zo echt over dat je niet begrijpt dat anderen dat niet van je aannemen, heel vervelend.
    Reply
  3. snijder
    hoi, ik heb tijdens de 3 weken dat ik aan de beademing lag, ook een heftige delier gehad met veel angsten. zal het verhaal niet vertellen, maar wat ik wil zeggen, is dat ik nu EMDR doe, dat is een techniek waarbij de nare ervaringen en herinneringen vervagen. Het is bij mij precies een jaar geleden dat ik voor 5 weken op de IC lag. En een half jaar later kreeg ik paniekaanvallen. Door de EMDR zijn die nu verholpen, want dit was een gevolg van de nachtmerries e.d. dus een aanrader. Het wordt door een psycholoog gedaan en de behandeling is kortdurend.
    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*