Veranderingen van rol

Door de ziekte verandert er een hoop, niet alleen lichamelijk maar ook op het vlak van de invulling van het dagelijkse leven. Daarmee kan ook de identiteit onder druk komen te staan. Want de identiteit wordt in belangrijke mate bepaald door de rollen die men in het dagelijkse leven heeft en hoe een ieder naar zichzelf kijkt.

Na een ernstige ziekte en Intensive Care-opname kunnen patiënten worstelen met afhankelijkheid omdat zij zich bijvoorbeeld niet kunnen bewegen of verzorgen zoals men gewend was. Als patiënten met langdurige of blijvende fysieke restklachten te maken hebben (qua mobiliteit, energie of kwalen) kan dit ook heel confronterend zijn. Wat men altijd gewend was te kunnen doen blijkt ineens moeilijk of onmogelijk. Dat heeft invloed op de rol die iemand heeft als partner, vriend, ouder of collega. Natuurlijk kunnen er met goede revalidatie nog heel veel (nieuwe) mogelijkheden in beeld komen, maar het vanzelfsprekende is veranderd.

Mentaal gezien is het hetzelfde verhaal. Wie voorheen alles aankon en nergens zijn hand voor omdraaide, kan nu tobben met angst en neerslachtigheid. Men kent zichzelf niet meer terug, en voldoet evenmin aan de verwachtingen die anderen hebben.

Door al deze veranderingen is het moeilijk de partner, ouder, collega of vriend(in) te zijn die men altijd was. Dat kan frustraties opleveren, omdat men regelmatig tegen grenzen of beperkingen oploopt. Wat kan helpen is blijven communiceren, de eigen grenzen in acht nemen en aan anderen uitleggen wat men wel en wat men (nog) niet kan.

Een ander waardevol aspect: het actief bezig blijven met het herstel, op het eigen niveau. Niet de lat te hoog leggen, maar wel zoeken naar mogelijkheden om verder te komen, wat kan mij helpen? Dan valt er, met bergen en dalen, weer wat grip te krijgen, ook al zijn de stappen vooruit misschien klein. De (leer)weg naar dat herstel kan wat opleveren, ondanks alle pijn en moeite, bijvoorbeeld nieuwe interesses of kwaliteiten. Voor sommigen is het doel weer ‘de oude’ te worden, voor anderen blijkt het inslaan van een nieuwe weg de manier. Voor de meeste patiënten geldt in ieder geval: het leven na de IC is anders dan het leven ervoor, met z’n negatieve en positieve kanten.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*