Wat kan het bezoek doen?

De opname van een dierbare is ook voor de partner en/of familieleden een zware tijd. Er is sprake van veel ongerustheid, machteloosheid en stress. Men tuimelt heen en weer tussen hoop en wanhoop.

Juist omdat vaak onduidelijk is hoelang het IC-verblijf gaat duren, moeten partners/familieleden goed voor zichzelf zorgen. Neem voldoende rust, probeer zoveel mogelijk ‘normaal’ te eten en te drinken. Anders valt het misschien na verloop van tijd niet meer vol te houden, die gang naar het ziekenhuis, het naast het bed zitten.

In sommige ziekenhuizen is een stilte-ruimte waar men zich even kan terugtrekken, bidden of de emoties de vrije loop laten. De ziekenhuis-kapel of kerkruimte kan hier ook toe dienen.

Vaak is het zo dat partners en/of familieleden alle mogelijke bezoektijden naast het bed willen zitten. Hoe logisch ook, het bezoek kan ook een keer gedelegeerd worden aan een ander. Bovendien kan het ook zo zijn dat bezoek voor de patiënt erg vermoeiend is. Constante aanwezigheid, zodra het maar kan, is dus geen vereiste.

Omgaan met machteloosheid en wanhoop is niet makkelijk. Partners en/of familieleden willen graag iets dóen, om zo de machteloosheid te verminderen. Voor de patiënt kan het te zijner tijd fijn zijn als hij in een dagboekje kan nalezen hoe de dagen zijn voorbijgegaan. Noteer dus bij voorbeeld hoe hij erbij lag, waar hij (ogenschijnlijk) last van had, of hij de ogen open heeft gehad, of hij een keer heeft geglimlacht of geknipoogd. Dat kan voor later waardevolle informatie zijn.

Vanuit dezelfde achtergrond kan het beschikken over een foto waardevol zijn. Partners en familieleden kunnen overwegen die foto’s zelf te maken of door het IC-personeel te laten maken.

IC-patiënten worden vaak in slaap gehouden tijdens het verblijf. Toch kan het voor hen prettig zijn als ze ‘bekende stemmen’ om zich heen horen. Het is niet altijd even duidelijk wat er tot hen doordringt. Dingen vertellen, teksten voorlezen uit een boek… Het kan rustgevend zijn, net zoals het vasthouden van een hand of het strelen van een arm. Vanuit dezelfde gedachte kan er ook voor gekozen worden een mp3-speler of cd-speler mee te nemen en de patiënt zijn favoriete muziek te laten horen.

Vaak wordt ervoor gekozen mensen op bezoek te laten komen die het meest dichtbij de patiënt staan. De kring eromheen wil vaak ook wat ‘doen’ voor de patiënt, want ook de mensen uit de kring van vrienden en/of collega’s leeft mee en voelt zich machteloos. Afhankelijk van ieders religie of spiritualiteit, kan voor acties gekozen worden als een bidcirkel (waardoor er bij voorbeeld overdag voortdurend door iemand voor de patiënt gebeden wordt) of de afspraak ‘met zijn allen’ op een bepaalde tijd genezende krachten naar de patiënt toe te sturen. Baat het niet, het schaadt zeker niet.

Telefoontjes beantwoorden, mails reply’en of anderszins ‘iedereen’ op de hoogte houden van hoe het met de patiënt gaat kan veel energie kosten. Het delen van de informatie kan uitbesteed worden aan iemand die wat verderaf van de patiënt staat. Ook het instellen van een blog, of het regelmatig verzenden van een e-mail, kan werk uit handen nemen.

Partner en/of familieleden hebben regelmatig een gesprek met de arts die verantwoordelijk is voor de behandeling, de intensivist. Verder spreken zij regelmatig met diverse IC-verpleegkundigen.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*